వ్యవసాయ బడ్జెట్-2013-14 కు రైతు స్వరాజ్య వేదిక, సుస్థిర వ్యవసాయ కేంద్రం, అఖిల పక్ష రైతుసంఘాల ప్రతిపాదనలు

అనేక సంవత్సరాల పోరాటం తర్వాత, ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్ర ప్రభుత్వం ప్రత్యెక వ్యవసాయ బడ్జెట్ ప్రవేశ పెట్టడానికి సుముఖత వ్యక్తం చేసింది.  అయితే ఈ వ్యవసాయ బడ్జెట్ కేవలం నిధులు కేటాయింపు గా మాత్రమే చూడకుండా, వ్యవసాయానికి దిశానిర్దేశం చేసే విధంగా వుండాలి అని కోరుతూ, సుస్థిర వ్యవసాయ కేంద్రం, అఖిల పక్ష రైతు సంఘాలు, ఏ.పి. రైతు స్వరాజ్య వేదిక ఆధ్వర్యం లో చర్చించి చేసిన ప్రతిపాదనలు.

121227 AP Agricultural Budget Proposal చదవండి.

A bonanza for Tamil Nadu farm sector




Rs.3,800 crore allocated; crop loan target raised

Even as the State government set an ambitious food grain production target of 120 lakh tonnes for the next financial year, it has allocated over Rs.3,800 crore for the agriculture sector, said to be the highest ever in the State budget.

Besides, the target for crop loans to be disbursed through the co-operative sector has been raised from Rs.3,000 crore to Rs.4,000 crore, which will be interest-free if repaid promptly.

State Finance Minister O. Panneerselvam, in his budget speech on Monday, said that even during 2011-12, the government had an ambitious target of 115 lakh tonnes of food grains as against 75.9 lakh tonnes achieved in 2010-11. However, there had been considerable damage to crops due to cyclone Thane and floods this financial year.

“In spite of this, I am hopeful that the food grain production will be 105 lakh tonnes during 2011-12 due to the timely and prioritized actions of this government. In the coming financial year, the government targets 120 lakh tonnes.”

In a bid to usher in the second Green Revolution, he said that the government took various proactive steps for the development of agriculture and welfare of farmers. The Minister announced that the System of Rice Intensification scheme, which covered about 25 lakh acres in 2011-12, would be extended to 27.55 lakh acres in 2012-13. Sustainable Sugarcane Initiative Programme will be implemented on 15,000 acres and the System of Pulses Intensification would be implemented on 1.6 lakh acres, based on the ‘whole village concept’.

An agri-market intelligence and business promotion centre would be established at Tiruchi to disseminate information on prices. Through this centre, crop and market advisory services would be rendered to farmers.

While 8.48 lakh farmers had been covered under the crop insurance scheme so far, the government had set a coverage target of 10 lakh farmers for the coming financial year.

Micro-irrigation, which benefits 1.25 lakh acres now, would be extended to 1.73 lakh acres. Besides, the government would invest an additional Rs.300 crore to improve warehousing and market facilities. “Our support to promote the agro-processing industry through private-farmers partnership will continue.”

Strongly opposing what he called “ill conceived changes” in the fertiliser subsidy policy of the Centre, which had led to a steep rise in prices of fertilisers, he said that the State government was providing financial support to the Tamil Nadu Co-operative Marketing Federation (TANFED) for procuring and distributing fertilisers. In 2012-13, the present interest-free loan to TANFED would be enhanced to Rs.150 crore to ensure timely supply of fertilisers at a reasonable cost.

Referring to the crop loan through co-operative banks, Mr. Panneerselvam said it would be “interest-free for farmers who repay promptly and Rs.160 crore has been set apart for this interest subvention”.

Agriculture gets highest ever allocation in Tamil Nadu

http://timesofindia.indiatimes.com/city/chennai/Agriculture-gets-highest-ever-allocation/articleshow/12422960.cms

CHENNAI: Tamil Nadu has set an ambitious foodgrains production target of 120 lakh tonnes for the coming financial year despite the damage to crops due to the Cyclone Thane and floods this year. The budget estimates that foodgrains production will be 105 lakh tonnes during 2011-12 as against a projected 115 lakh tonnes.

However, former Union revenue secretary and finance secretary to the Madhya Pradesh government, M R Sivaraman told TOI that the projected 15% jump in foodgrains production would be a tall order.

While the budget has provided 500 crore for the system of Serial Rice Intensification (SRI) to cover an extended area of 27.55 lakh acres, there is a problem as a large workforce would be required to work in the fields, he pointed out.

This is because many of these farm hands may prefer to take up work under the more remunerative MNREGA scheme and marginal farmers would find it tough to get labour. Carrying this logic further, a similar problem could dog the measure to improve production of pulses under the system of Serial Pulses Intensification ( SPI) proposed to be implemented in 1.6 lakh acres based on the ‘Whole Village Concept’.

Armed with a vision of chief minister J Jayalalithaa to usher in a second green revolution, the budget has made highest ever allocation of 3,804.96 crore for agriculture. An Agri-Market Intelligence and Business Promotion Centre is to be established at Trichy during 2012-13 to disseminate information on prices and render crop and market advisory services to farmers. The budget has set a target of 10 lakh farmers to be covered under agricultural insurance and 200 crore is allocated to ensure that farmers get more remuneration over and above the minimum support price. The government is providing 100% subsidy for small and marginal farmers and 75% subsidy for others for installing micro-irrigation systems. The Sustainable Sugarcane Initiative Programme will be implemented in 15,000 acres.

An enhanced area of 1,73,000 acres would be covered during 2012-13 under micro-irrigation for which 75 crore is granted as subsidy. A new system of disbursing subsidy directly to farmers will be introduced.

Farmers would continue to be exempted from VAT on fertilizers and the present interest-free loan to Tamil Nadu Cooperative Marketing Federation Ltd (TANFED) to procure and distribute fertilizers would be enhanced to 150 crore.

“The budget is silent on establishing an organic mission for Tamil Nadu which will encourage best agricultural practices to safeguard the interests of small and marginal farmers,” said V R Ananthoo of Safe Food Alliance.

Farmers’ pie: The Budget ignores farmers? plight of penury amid abundance

http://www.business-standard.com/india/news/sreelatha-menon-farmers-pie/468113/

Sreelatha Menon

The second green revolution found a mention in the Union Budget as a big achievement for the government. But, while paddy production went up manifold in eastern India, did it help its producers? In Finance Minister Pranab Mukherjee’s home state of West Bengal, there was agony everywhere in the last few months, as paddy and potatoes were selling cheap and pauperised cultivators were killing themselves.

The government was nowhere to procure the unsold food grains or vegetables.

Ashok Gulati, chairman of the Committee of Agriculture Costs and Prices, exhorted the government to buy commodities that were not fetching farmers even the support price. Of course, his advice and recommendations were ignored.

Farmers rights’ activists like Ajay Jakhar and Vijay Jawandhia say the farmer is ignored while the Budget talks a lot about productivity.

The cost of fertilizers — another concern of the farmers — went unaddressed. In fact, fertilizer subsidies have fallen from Rs 90,000 crore last year to Rs 60,000 crore this year. Subsidies for fertilizers like DAP, whose prices have more than doubled in recent times, have been reduced recently in a Cabinet decision. If you have an occupation that employs 65 per cent of population unprofitable, what kind of inclusive growth are we talking about, asks Jakhar.

But, apart from the core issue of farmers, the Rs 7,000-crore reduction in allocations to the National Rural Employment Guarantee Scheme has also shocked many.

The Budget gives Rs 17,000 crore to agriculture, but takes away Rs 7,000 crore from villages through NREGA, says Jawandhia. He says the service tax increase on mobile phones would be another blow to rural citizens. It is obviously not a Budget for farmers or the poor, he says.

The Budget does promise low-interest loans for farmers. Farmers are to get loans at seven per cent, and on prompt payment, further loans at four per cent.

States are already offering lower rates. Maharashtra, for instance, gives farmers loans of Rs 50,000 at zero interest, and one lakh at two per cent interest. Karnataka gives loans at one per cent interest, while Madhya Pradesh gives at three per cent interest.

But these fail to help the majority of farmers because this excludes defaulters. Farmer groups have been asking to extend the payment term of defaulters to bring them back into the formal banking fold. However, no state has so far done that, leaving farmers at the mercy of grasping money lenders, says Jawandhia. In most states, credit is given on the basis of land rights. Tenancy is unwritten and there is 85 per cent tenancy in Andhra Pradesh, according to Dr G V Ramanjaneyalu, executive director of Centre for Sustainable Agriculture. “None of them are eligible for credit,” he says.

As May approaches, it’s that time of the year when farmers go into depression and take drastic steps, not knowing how to raise funds for the coming kharif crops. The useless heaps of turmeric and ginger would be a worry, even as the government celebrates productivity. Turmeric prices fell last year from Rs 18,000 a quintal to a less than a fourth of that.

The farmers cannot store their produce forever, as they need money to repay loans, and to buy seeds for the kharif crop, says Ramanjaneyalu. Unless policies and allocations address these matters, nothing changes for the farmer.

Poor allocation to agriculture sector flayed

HYDERABAD, FEB. 23:

Rythu Swarajya Vedika has flayed the Andhra Pradesh Government for allocating meagre allocations for agriculture and allied sectors in the 2012-13 Budget .

“In a huge Budget of Rs 1.40 lakh crore, agriculture has got just Rs 2,946 crore. Even if you add allocations to allied sectors, the figure would touch only the 5,890-crore mark. A good part of it goes as salaries. Farmers will get nothing,” Mr Kiran Kumar Vissa of AID India and Dr. D. Narasimha Reddy (Chetana Society), said.

Addressing a press conference here on Thursday, they criticised the Government for not giving enough focus to a sector that takes care of the livelihood of 60 per cent of the population. “Farmers and non-governmental organisations have been asking for at least 20 per cent allocation. Farm sector is facing a severe crisis with poor remunerative prices and sharp increase in cost of production. The sector needs urgent attention,” they said.

“Support prices announced by the Centre for various crops are not sufficient enough to meet the costs. They have been asking for increase in MSP. But what should they do if the Union Government fails to listen to their appeals? It is the responsibility of States to see to it that farmers get remunerative prices,” they said.

“Farmers can reduce cost of production if they follow sustainable practices. The Government should provide financial resources to farmers to follow such practices ,” Mr K. Ravi of the Centre for Sustainable Agriculture, said.

kurmanath@thehindu.co.in

వ్యవసాయ బడ్జెట్ ఎప్పుడు? – సుస్థిర వ్యవసాయ కేంద్రం

ఆంధ్రప్రదేశ్ శాసనసభలో నేడు 2012-13 ఆర్థిక సంవత్సర బడ్జెట్‌ను ప్రవేశపెట్టనున్నారు. ఈ సందర్భంగా రాష్ట్ర వ్యవసాయరంగంలో నెలకొనివున్న విషాద, విపత్కర పరిస్థితులను గుర్తు చేయక తప్పదు. క్రైం బ్యూరో రికార్డుల ప్రకారం 2010లో రాష్ట్ర వ్యాప్తంగా 2,525 మంది రైతులు ఆత్మహత్య చేసుకున్నారు. గత ఏడాది కేవలం అక్టోబర్-నవంబర్ నెలల్లో 156 మంది రైతులు ఆత్మహత్య చేసుకున్నట్టు వార్తలు తెలియజేస్తున్నాయి. వ్యవసాయరంగంలో నెలకొన్న సంక్షోభానికి రైతుల ఆత్మహత్యలు ఒక చిన్న ప్రతీక మాత్రమే. పెట్టుబడులు పెరిగిపోయి, ధరలు గిట్టుబాటు కాని పరిస్థితిలో దాదాపు 85వేల ఎకరాలలో రైతులు ‘పంట విరామం’ ప్రకటించారు.

విస్తృత ప్రచారంలోకి రాకుండా రైతులు క్రాప్ హాలిడే ప్రకటించిన భూముల విస్తీర్ణం మరింత ఎక్కువ ఉంటుంది. రైతులను కృంగదీస్తోన్న వివిధ సమస్యలపై రైతు స్వరాజ్య వేదిక, సుస్థిర వ్యవసాయ కేంద్రం, ఆక్స్‌ఫామ్ ఇండియాలు సంయుక్తంగా ఈ నెల 6న హైదరాబాద్‌లోని ‘సెస్’లో (సెంటర్ ఫర్ ఎకనామిక్స్ అండ్ సోషల్ స్టడీస్)లో ఒక రౌండ్ టేబుల్ సమావేశాన్ని నిర్వహించాయి.

వడ్డే శోభనాద్రీశ్వరరావు (మాజీ వ్యవసాయ శాఖ మంత్రి), సారంపల్లి మల్లారెడ్డి (ఆలిండియా కిసాన్ సభ), వెంకటేశ్వర్లు (ప్లానింగ్ విభాగం, వ్యవసాయ శాఖ), కె.ఆర్.చౌదరి (రిటైర్డ్ ప్రొఫెసర్), ప్రొ. అల్తాస్ జానయ్య (వ్యవసాయ విశ్వవిద్యాలయం), ప్రొ.రమణమూర్తి (కేంద్రీయ విశ్వవిద్యాలయం), డాక్టర్ జి.వి.రామాంజనేయులు (ఎగ్జిక్యూటివ్ డైరెక్టర్, సుస్థిర వ్యవసాయకేంద్రం) విస్సా కిరణ్ కుమార్ (కో ఆర్డినేటర్, రైతు స్వరాజ్యవేదిక), సుధాకర్ (ఆక్స్‌ఫామ్ ఇండియా)లతో సహా వివిధ రాజకీయ పక్షాల, రైతు సంఘాల, స్వచ్ఛంద సంస్థల ప్రతినిధులు, వ్యవసాయరంగ నిపుణులు, వ్యవసాయ, పశుసంవర్థక శాఖ అధికారులు పాల్గొన్నారు.

గత రాష్ట్ర బడ్జెట్‌లలో వ్యవసాయరంగానికి, అనుబంధరంగాలకు చేసిన కేటాయింపులు, అవి ఖర్చు అయిన తీరును చర్చించారు. రాష్ట్రంలోని చిన్న, సన్నకారు, మధ్యతరగతి రైతుల ఆదాయాలు పెరిగేలా, వారి కుటుంబ జీవన స్థితిగతులు మెరుగుపడేలా విధానాలు రూపొందాలని, అందుకనుగుణంగా బడ్జెట్‌లో వ్యవసాయ, అనుబంధ రంగాలకు కేటాయింపులు పెరగాలని, లక్ష్యసాధన దిశలో ఈ కేటాయింపులన్నీ సమర్థంగా వినియోగించబడాలని సమావేశంలో పాల్గొన్న ప్రతి ఒక్కరూ అభిప్రాయపడ్డారు. ఆయా అంశాలపై వారి అభిప్రాయాలు, ప్రతిపాదనలను క్లుప్తంగా చూద్దాం.

రాష్ట్రంలోను, దేశంలోనూ వ్యవసాయదారులందరినీ పీడిస్తున్న సమస్య ఉత్పత్తి ఖర్చులు పెరిగిపోవడమూ, వాటికీ పంటకు లభించే మద్దతు ధరలకూ పొంతన లేకపోవడమూ. వ్యవసాయం లాభదాయకంగా ఉండాలంటే స్వామినాథన్ కమిషన్ సిఫార్సుల మేరకు ఉత్పత్తి ఖర్చుపై 50 శాతం లాభంతో కనీస మద్దతు ధరలు ప్రకటించాలని మనమందరమూ కేంద్ర ప్రభుత్వాన్ని ఇంతకాలం డిమాండ్ చేస్తూ వచ్చాం. కానీ అది జరగలేదు. అయితే దీనిలో రాష్ట్ర ప్రభుత్వం కూడా తన వంతు బాధ్యత తీసుకోవాలి.

వరి మద్దతు ధర క్వింటాలుకు రూ.2770 ఉండాలని రాష్ట్ర వ్యవసాయ శాఖ కేంద్ర ధరలు, వ్యయాల కమిషన్‌కు సిఫార్సు చేస్తే కేంద్రం క్వింటాలుకు రూ.1080 మాత్రమే నిర్ణయించింది. రైతులకు జరుగుతున్న ఈ నష్టాన్ని భర్తీ చేయడానికి కొంతవరకైనా రాష్ట్ర ప్రభుత్వం బాధ్యత తీసుకున్నప్పుడే రైతులకు కొంత వరకు న్యాయం జరుగుతుంది.

ప్రభుత్వం అందించే సహకారం ఎక్కువగా పర్యావరణ పరంగా విధ్వంసం సృష్టిస్తున్న రసాయనిక ఎరువులు, పురుగు మందులు, హైబ్రిడ్/ జన్యు మార్పిడి పంటల విత్తనాలు, సంకర జాతి పశువుల వైపే వుంటోంది. వీటి వలన రైతులకు ఖర్చులు పెరగటంతో పాటు మారుతున్న శీతోష్ణ స్థితితో నష్టాలు కూడా పెరుగుతున్నాయి. కనుక భూసారం జాతీయ ఆస్తిగా గుర్తించి, దానిని పెంచటం కోసం ప్రభు త్వం సరైన ప్రోత్సాహకాలు అందించాలి. వర్షాధార ప్రాంతాల్లో వ్యవసాయాన్ని అభివృద్ధి చేయడానికి ఈ ప్రాంతానికి అనుకూలమైన పంటలు, పంటలలో భిన్నత్వం, ప్రతి రైతుకి కనీసం ఒకటి లేదా రెండు ఎకరాలకు సాగునీరు లభించే ఏర్పాటు చేయాలి.

రైతుల అసంఘటితంగా ఉండి, ఎవరి పద్ధతులలో వారు సేద్యం చేయడం వలన తీవ్ర నష్టాలకు గురవుతున్నారు. పంటల ఉత్పత్తి ఖర్చులు కూడా పెరుగుతున్నాయి. సంస్థాగత సహాయం కూడా వారికి సరిగా అందడం లేదు. తమ ఉత్పత్తులను కూడా గిట్టుబాటు ధరలకు అమ్ముకోలేక దోపిడీకి గురవుతున్నారు. సహజ వనరులు ఎవరికీ అందుబాటులో లేక పంటనష్టాలను పొందుతున్నారు.

ఎవరికి వారు బోరు బావులు తవ్వుకుంటూ పోవడం వలన ఆర్థికంగా అప్పుల పాలవుతున్నారు. ఇటువంటి కారణాలను చూపి కొంత మంది చిన్న రైతులు, చిన్న కమతాల వ్యవసాయం గిట్టుబాటు కాదని ప్రచారం చేస్తున్నారు. సాగు భూములను కాంట్రాక్ట్, కార్పొరేట్ వ్యవసాయానికి అప్పగించి, చిన్న, సన్నకారు రైతులు వేరే ఉపాధిని చూసుకోవాలని బోధిస్తున్నారు. ఈ ప్రతిపాదన ఆత్మహత్యా సదృశ్యమైనది.

ప్రస్తుతం వ్యవసాయ పరిశోధన, విస్తరణ వ్యవస్థను పటిష్ఠం చేయాలి. ఇందుకు ప్రతి 1000 హెక్టార్లకు కనీసం ఒక ఎఇఓ స్థాయి విస్తరణ అధికారిని నియమించాలి. అంటే రాష్ట్రం మొత్తం మీద పదివేల మంది ఎఇఓలు ఉండాలి. వ్యవసాయ పరిశోధనా కేంద్రాలలో నిధుల లేమి వల్ల పరిశోధనలు కుంటుపడుతున్నాయి. పరిశోధనలకు నిధులను భారీగా పెంచాలి. పరిశోధన నిధులలో కనీసం 50 శాతం సేంద్రియ సుస్థిర వ్యవసాయ పద్ధతులపై ఖర్చుపెట్టాలి. ప్రతి ఏటా రైతు కుటుంబాల ఆర్థికస్థితిపై, జీవనగతిపై ప్రత్యేక నివేదికను ప్రభుత్వం రూపొందించి విడుదల చేయాలి.

వ్యవసాయంలో ముఖ్య వనరైన విత్తనాలపై ప్రభుత్వ నియంత్రణ కరువవటంతో రైతులు విపరీతంగా నష్టపోతున్నారు. ఆంధ్రప్రదేశ్ విత్తనాభివృద్ధి సంస్థ పూర్తిగా నిర్వీర్యమయింది. అలాగే వ్యవసాయ విశ్వవిద్యాలయం అభివృద్ధి చేసిన పంటరకాలు, హైబ్రిడ్లు రైతులకు అందటం లేదు. పత్తి, మొక్కజొన్న లాంటి పంటలలో ఈ సమస్య మరింత తీవ్రంగా వుంది. అలాగే విత్తన నాణ్యత విషయంలోనూ, ధరల విషయంలోనూ నియంత్రణ లేకపోవడం వలన కంపెనీలు ఇష్టం వచ్చినట్లు ధరలు పెంచుకుంటున్నాయి. నాణ్యతలేని విత్తనాలతో రైతులు మోసపోతున్నారు.

వ్యవసాయం చేస్తున్న సాగుదారులందరికీ సంస్థాగత రుణ సౌకర్యం అందడం లేదు. రాష్ట్రంలో వ్యవసాయ రుణ అవసరాలలో కేవలం 27 శాతం మాత్రమే సంస్థాగత రుణాలు తీరుతున్నాయి. కనుక బ్యాంకులు పంట రుణాలు పూర్తిగా వాస్తవ సాగుదారుకే ఇవ్వాలి. అది కూడా పంటల సీజన్ ప్రారంభం కాకముందే రుణాలు అందాలి. వివిధ పంటలకు వాస్తవ ఉత్పత్తి ఖర్చుల ఆధారంగా బ్యాంకులు స్కేల్ ఆఫ్ ఫైనాన్స్ నిర్ణయించి రుణాలను ఇవ్వాలి.

ఈ విషయంలో ప్రాంతాల పరంగా ఉన్న వ్యత్యాసాలను కూడా పరిగణనలోకి తీసుకోవాలి. కౌలు రైతులకు రుణాలిచ్చేందుకు బ్యాంకులు నిరాకరిస్తున్నాయి. వసూలుకు హామీ అడుగుతున్నాయి. ఈ విషయంలో ప్రభుత్వం హామీ ఇవ్వకుండా బ్యాంకులు రుణాలు మంజూరు చేయవు. ప్రభుత్వం కౌలు రైతుల రుణాలకు హామీగా కౌంటర్ గ్యారంటీ ఇవ్వటానికి బడ్జెట్‌లో కేటాయింపులు చేయాలి.

అన్ని జిల్లాల్లో, అన్ని పంటలకు, అందరు రైతులకు సర్వే నెంబరు ప్రాతిపదికగా బీమా పథకం అమలు కావాలి. ఈ మేరకు రాష్ట్ర స్థాయిలో ప్రభుత్వ బీమా పథకాన్ని అమలు పరచాలి. బీమా నాలుగు దశలలో అమలుచేయడానికి తగిన ప్రణాళికలు రూపొందించాలి (విత్తిన 30 రోజులలోపు, పంట సస్యరక్షణ దశలో, పంట చివరి దశలో, పంటకోతల అనంతరం).

ఆయా దశలకు గాను కనీస ప్రీమియంను నిర్ణయించాలి. స్థానికంగా ఉండే మహిళా స్వయం సహాయక బృందాలను లేదా స్థానికంగా ఉండే సహకార సంఘాలను ఉపయోగించుకుని రైతుల (వాస్తవ సాగుదారుల) పేర్లను, సాగుచేసిన పంటలను, పంటల విస్తీర్ణాన్ని నమోదుచేయాలి. ప్రీమియం మొత్తాన్ని ప్రభుత్వమే భరించాలి. మధ్యతరగతి, పెద్ద రైతులు సాగుచేసిన పంటలకు గాను ప్రీమియం మొత్తంలో సగ భాగాన్ని మాత్రమే రైతుల నుంచి వసూలు చేయాలి. మిగిలిన సగభాగాన్ని ప్రభుత్వాలు భరించాలి. వాణిజ్య, ఉద్యాన పంటలకు కూడా ప్రస్తుతమున్న ప్రీమియం రేట్లను తగ్గించాలి.

ప్రకృతి వైపరీత్యాల వల్ల రైతులకు జరుగు పంట నష్టాన్ని అంచనా వేయడంలో విపరీతమైన ఆలస్యం జరుగుతున్నది. రాష్ట్ర వ్యవసాయ శాఖ అధికారులు నష్టం అంచనాలను రూపొందించడానికి నెలలు గడుస్తున్నాయి. రూపొందించిన నివేదికను కేంద్రానికి పంపితే, అక్కడి నుంచి కేంద్ర బృందం వచ్చి పరిశీలించి నివేదికను రూపొందించేందుకు మరికొన్ని నెలలు గడుస్తున్నది.

ఈ లోపు నష్టపోయిన రైతులకు ఏ పరిహారమూ అందడం లేదు. కేవలం కేంద్ర బృందం అందజేసే సహాయం కోసం ఎదురు చూడడం తప్ప, రాష్ట్ర ప్రభుత్వం ఒక్క రూపాయి కూడా ఇందుకోసం ఖర్చు చేయడం లేదు. ఈ వైఖరి రైతులను మరింత కుంగదీస్తున్నది. ప్రకృతి వైపరీత్యాల వల్ల నష్టం సంభవించినప్పుడు, వెంటనే రైతులను ఆదుకునేందుకు అవసరమైన నిధిని రాష్ట్ర బడ్జెట్‌లో కేటాయించాలి.

మన రైతుల్లో అత్యంత దుర్భరస్థితిలో ఉన్న వర్గం కౌలు రైతులదే. ఆత్మహత్యలకు పాల్పడుతున్న వారిలో కూడా అత్యధికులు వారే. భూసంస్కరణల చట్టాన్ని సమగ్రంగా అమలుచేసి మిగులుభూమిని భూమిలేని వ్యవసాయ కూలీలకు, కౌలు రైతులకు అందుబాటులోకి తేవాలి. రాష్ట్ర వ్యాపితంగా ఉన్న కౌలు రైతులను సాగుదారులుగా గుర్తించి పాస్ బుక్‌లను ఇవ్వాలి. కౌలురైతుల చట్టంలో ఉన్న కొన్ని లొసుగులను తొలగించి కౌలురేట్లపై పూర్తిస్థాయి నియంత్రణ విధించాలి. కౌలు రైతులకు రుణాలతో నిమిత్తం లేకుండా పంటల బీమా లభించాలి. అదే విధంగా పంటల నష్టపరిహారం కౌలు రైతులకు అందేలా వ్యవసాయ శాఖ అధికారులు ప్రత్యేక శ్రద్ధ తీసుకోవాలి. ఆత్మహత్య చేసుకున్న రైతు కుటుంబాలకు సహాయం చేయాలి.

జీవో నెం 421లో రైతు ఆత్మహత్యలను సత్వరమే గుర్తించి నెల రోజులలోగా నిర్ధారణ చేసే నిబంధన తేవాలి. ఈ విషయంలో రెవెన్యూ శాఖ, వ్యవసాయ శాఖ సమన్వయంతో బాధిత కుటుంబానికి తక్షణ సహాయం అందించాలి. జీవో 421/2004ను అమలు చేసే నిబంధనలను సవరించి (ప్రస్తుత నిబంధన ప్రకారం రైతు కుటుంబం 13 డాక్యుమెంట్లు సమర్పించాలి) గ్రామ సభ ద్వారా ఆత్మహత్యకు కారణం, అప్పులు తదితర విషయాలపై సత్వరంగా నిర్ధారణ జరిపే ప్రక్రియను ఏర్పాటుచేయాలి. రూ.100 కోట్లతో వ్యవసాయదారుల సంక్షేమ నిధిని ఏర్పాటుచేయాలి.

రౌండ్ టేబుల్ సమావేశం ఆమోదించిన ఈ ప్రతిపాదనలపై ప్రభుత్వం వెంటనే చర్యలు చేపట్టాలి. వ్యవసాయానికి, దాని అనుబంధరంగాలకు ప్రత్యేక ఆర్థిక సర్వే, బడ్జెట్ ప్రవేశపెట్టాలి (ఇప్పటికే కర్ణాటక, మధ్యప్రదేశ్ ప్రభుత్వాలు ప్రత్యేక వ్యవసాయ బడ్జెట్‌లు ప్రవేశపెట్టాయి); వ్యవసాయ, అనుబంధ రంగాలకు (సాగునీటి రంగం కాకుండా) బడ్జెట్‌లో కనీసం 20 శాతం కేటాయించాలి; రా ష్ట్ర స్థాయిలో ధరల, వ్యయాల కమిషన్ ఏర్పాటు చేయాలి. వ్యవసా య, అనుబంధరంగాల మంత్రిత్వ శాఖలు, డిపార్ట్‌మెంట్లతో ప్రత్యేక క్యాబినెట్ ఏర్పాటు చేయాలి. ఈ ప్రతిపాదనలపై అందరూ చర్చించాలి. వాటిని మరింత సమగ్రపరచి, రైతు, రైతుకూలీ సమాజానికి మేలు చేసే విధంగా రూపొందించాలి. వాటిని అమలుచేసేలా ప్రభుత్వంపై ఉమ్మడిగా ఒత్తిడి తెద్దాం.

– సుస్థిర వ్యవసాయ కేంద్రం
హైదరాబాద్
(ఫిబ్రవరి 6, 2012 నాడు జరిగిన రౌండ్‌టేబుల్ సమావేశం ప్రతిపాదనల ఆధారంగా)

 

Farmers, NGOs demand Rs 16,800 cr allocation for agriculture in AP Budget

HYDERABAD, FEB. 6:

Felt neglected and under-served, farmers, non-governments organisations and agricultural economists have called for at least 20 per cent of the Andhra Pradesh Budget on issues related to agriculture in the ensuing Budget for 2012-13. They called for allocations of Rs 16,800 crore exclusively for this ailing sector. This includes Rs 2,000 crore for a fund to help out farmers in times of natural disasters.

A round table meet organised here on Monday by Rythu Swarajya Vedika (RSV) and Centre for Sustainable Agriculture (CSA) demanded the Government allocate Rs 1,000 crore each for price stabilisation and for setting up a fund to provide guarantees to enable tenant farmers to get bank loans.

“The agriculture sector is in severe crisis. The Government is allocating just 2.6 per cent of the Budget to this sector, despite the fact that it is providing livelihood to 69 per cent of people. Whatever is allocated is going to salaries of the staff and subsidies being given to companies,” Mr Vissa Kiran Kumar of RSV, said.

The day-long meeting was attended by farmers and representatives of farmers’ organisations and NGOs, from different parts of the State. Representatives of Telugu Desam and Congress parties too have taken part in the meeting. Recommendations of the meeting would be sent to the Government as it prepares the Budget for 2012-13.

Farmers have alleged that tenant farmers were not getting bank loans, forcing them to depend on private lenders and landlords themselves.

Mr Kodanda Reddy, Chairman of Kisan Cell of Congress Party, wanted the Government to set up a State-level Committee to monitor and oversee commodity prices as they did at the Central level. He also called for a change in procurement policy.

The roundtable demanded the Government to set up a Rs 100-crore welfare fund to pay compensation to the kin of farmers who committed suicide and died of electric shocks.

kurmanath@thehindu.co.in

Budget 2012: Govt needs to urgently get rid of bottlenecks in farming value chain

Agriculture provides much more than food. It is the source of livelihood for majority of Indians. It is an engine of growth for the larger economy. And it is at the forefront of environmental sustainability. New challenges are facing the sector. With each passing year, Indian agriculture has to produce more with less.

Food demand is rising on the back of growing incomes and population but resources are shrinking. To feed 1.4 billion Indians by 2030, India needs to produce about 300 million tonnes of foodgrains, 183 million litres of milk, 180 million tonnes of vegetables, 90 million tonnes of fruit, and 30 million tonnes of meat and fish.

Agriculture is under pressure to offer better economic opportunities in six lakh villages where three quarters of India’s poor live.

Agriculture is also facing the uphill task of utilizing water and land in a more responsible manner despite intensifying use of chemicals in all stages of crop production. These goals have to be achieved against the serious constraints of urbanization, falling productivity, shrinking natural resources, climate change, fragmented land holdings, and stiffer competition in international trade.

There are constraints at every stage of the agricultural chain, from research to consumption. They range from no permission for biotech seeds, inadequate access to inputs, finance and storage, to lack of market access, price volatility, poor quality and safety standards.

Till now India’s farm policy has been targeted at food security and it has used predictable tools. Potential arable land is being converted to cropland. There is emphasis on dams for irrigation and utilization of surface water. Priority has been given to calories and increasing cereal production through introduction of hybrid seed, extension services and post-harvest management. Minimum support price and government procurement are being used to prop up farmer incomes.

As lackluster growth rates show, these policies are clearly inadequate. Agriculture’s environmental impact has been ignored. Yield growth is lagging population growth and consumer demand. Smallholders are sliding further into poverty and malnutrition. More migrants are flooding cities for livelihood.

If Indian agriculture has to meet its new challenges by 2020, there is no scope for business as usual. Government needs to urgently break the bottleneck at every stage of the farming value chain.

A new policy has to renovate the market structure so that smallholders shift from farming as a livelihood to farming as a business.

Encouragement for technology and crop diversification is needed to meet nutritional demands while providing affordable choices to consumers. More innovation is needed so that farmers can minimize agriculture’s ecological footprint. Infrastructure has to be created for improved market access and supply management.

All this requires significant investment. Every stakeholder – public sector, private sector and civil society, has a critical role in mobilizing it at every stage of the value chain. Indian agriculture is a multifunctional force that has the potential to be environmentally, socially and economically viable.

Government policies that create a virtuous cycle of investment, innovation and sustainability would be a good place to start

Budget 2012: Injecting growth into agriculture

http://economictimes.indiatimes.com/news/economy/agriculture/afr-budget-2012-injecting-growth-into-agriculture/articleshow/11754236.cms

It is no secret that Indian agriculture is in doldrums. Lakhs of farmers have committed suicide. Millions supplant their meagre earnings from farming by working in local factories and brick kilns, or by migrating to cities to work as labour.
Step into the house of a small and marginal farmer, who now comprise 92% of all farming households in India, and you will see gnawing impoverishment. A complex set of factors is to blame.

The most fundamental threat to Indian agriculture is that its ecological underpinnings – soil and water – are collapsing. Two-thirds of our farmland, says the 11th Five-Year Plan document, are either degraded or sick.

Intensive agriculture has leached nutrients and organic carbon from the soil. With the fertiliser ministry decontrolling everything except urea, it has ensured farmers chiefly replenish their fields with just Nitrogen.

The outcome? Large swathes of India’s farmlands are seeing multiple deficiencies. Yields are plateauing. Nutrient deficiencies are showing up in our diets.

Water is a similar mess. Today, a third of India is seeing a collapse in groundwater levels. A recent Planning Commission study says the “level of groundwater extraction is unsustainable” in Punjab, Rajasthan and Haryana; and that Tamil Nadu, Gujarat and UP are “fast approaching that stage”.

These six states accounted for half the foodgrain production in 2008-09.Apart from jeopardising food production, the falling water table is hammering farmer economics.

Take Kishore Lal Singh of Mansinghpura village in Madhya Pradesh’s Dewas district. As water levels fall, he needs a tubewell to find water – wells are too shallow. But banks do not lend for tubewells. And so, shortly before ET met him last year, he had borrowed Rs 1 lakh at 36% interest from fellow villagers. “It will take us five years to repay this loan,” his acerbic wife told ET. “Till then, we will live on mirchi roti.”

Or take dryland agriculture. These rain-dependent fields account for 60% of India’s net sown area. Farmers here used to grow pulses and coarse cereals, which handled vagaries of climate better than high-yielding varieties.

Now, dryland areas were ignored by the Green Revolution which was designed around growing high-yielding varieties of wheat and rice, which needed plenty of water and chemical inputs. In response, farmers here reproduced the green revolution template in their lands, by relying on groundwater.

Today, they are trapped. The green revolution template is increasingly inviable as costs of inputs (like water, not to mention seeds and fertilisers) rise. At the same time, they cannot go back to the old crops. Their yields are low and the demand ever lower.

/photo.cms?msid=11754237

These are the objective realities. India’s soil and water situation is grim. Most farmers in India are small and marginal — less than two hectares. Most agriculture in India is done in the drylands. We need policies which factor in these conditions.

Take agricultural research. “The entire agricultural research framework, incentive structure, price support, input subsidies, extension system were designed to ‘flow’ along with irrigation,” says Ravindra working with Watershed Support Services and Activities Network (WASSAN ), a NGO coordinating the national Revitalising Rainfed Agriculture Network.

That needs to be fixed. Also needed is better extension work to ensure the breakthroughs move from labs to fields.

Then, as the instance of Kishore Singh shows, rural credit needs to be reviewed. Providing inputs and marketing produce needs to be overhauled as well. This is especially critical, says Nabard chairman Prakash Bakshi, because farm sizes are shrinking. Not only can small farmers invest little in their fields, they are also unable to wait for prices to improve before they rush to sell. Fix these. And India’s farmers will stop wondering how to leave agriculture.